Procedura występowania Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

Procedura występowania Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej (według artykułu 50)

  1. Państwo członkowskie podejmuje decyzję o wystąpieniu z UE zgodnie ze swoimi wymogami konstytucyjnymi

Realizując zapis programu wyborczego z maja 2015 roku, premier David Cameron rozpisał na 23 czerwca 2016r. referendum w sprawie dalszego członkostwa Wielkiej Brytanii w Unii Europejskiej. Wybory wypowiedzieli się w nim za opuszczeniem wspólnoty.

Po dymisji Davida Camerona nowy rząd Theresy May zdecydował się zrealizować wolę wyborców. Sąd orzekł jednak, że do uruchomienia procesu występowania Wielkiej Brytanii z UE potrzeba zgody parlamentu. Rząd uzyskał ją 14 marca 2017 roku, gdy parlament przyjął Ustawę o notyfikacji wystąpienia z Unii Europejskiej.

Za koordynacje przygotowań do Brexitu odpowiedzialne było Ministerstwo ds wystąpienia z Unii Europejskiej.

  1. Państwo notyfikuje zamiar Radzie Europejskiej

29 marca 2017 roku ambasador Wielkiej Brytanii przy Unii Europejskiej wręczył przewodniczącemu Rady Europejskiej pismo notyfikujące zamiar wystąpienia przez Wielką Brytanię z Unii Europejskiej.

Choć Wielka Brytania pozostaje cały czas członkiem Unii – honoruje wszystkie prawa i obowiązki wynikające z członkostwa, nadal obowiązuje swobodny przepływ osób – nie bierze już udziału w obradach Rady Europejskiej ani Rady Unii Europejskiej (spotkania resortowe ministrów państw członkowskich) związanych bezpośrednio z ustaleniami stanowiska UE w sprawie Brexitu. Pierwsze takie spotkanie zapowiedziane jest na 29 kwietnia 2017.

  1. Rozpoczynają się negocjacje

Przed rozpoczęciem właściwych rozmów konieczne będzie ustalenie zakresu negocjacji i jego autoryzacja. Te „rozmowy o rozmowach” potrwają prawdopodobnie kilka tygodni lub miesięcy.

W okolicach czerwca, gdy poznamy już wynik wyborów we Francji, powinien odbyć się pierwszy szczyt UK-UE ws Brexitu. Tak naprawdę jednak dopiero rozstrzygnięcie wyborów w Niemczech we wrześniu 2017r. otworzy drogę do właściwych negocjacji. Wtedy państwa członkowskie powinny uzgodnić ostateczne stanowisko negocjacyjne.

Według politycznych deklaracji w pierwszej kolejności UK i UE chciałaby zająć się kwestią praw nabytych obywateli UE mieszkającymi w UK oraz obywateli UK mieszkającymi w UE. Niewykluczone, że ta sprawa zostanie załatwiona poza kolejnością, ponieważ nie ma tu politycznych obiekcji żadnej ze stron. Wśród innych ważnych tematów na początek dyskusji znajdą się także: finanse (regulacja zobowiązań, zakończenie płacenia składek i otrzymywania funduszy z UE), los Brytyjczyków zatrudnionych w UE, czy los unijnych instytucji ulokowanych do tej pory w Wielkiej Brytanii.

W negocjacjach na pewno poruszony zostanie temat przyszłych relacji UK i UE. Nie jest jednak pewne, czy dojdzie do formalnych rozmów na temat nowej umowy handlowej. Według ekspertów będzie na to zbyt mało czasu. Strony mogą jednak poczynić pewne ustalenia przejściowe. W treści ostatecznej umowy o wystąpieniu powinny znaleźć się warunki opuszczenia wspólnoty przez Wielką Brytanię oraz ramy przyszłych stosunków UK z UE.

Negocjacje będą przyspieszać i zwalniać w zależności od politycznych okoliczności, które dziś trudno jeszcze przewidzieć. W sumie powinny zająć maksimum 18 miesięcy i zakończyć się do października 2018, tak aby pozostawić czas na ratyfikację umowy i zmieścić się w czasie, tj. aby UK mogła formalnie opuścić wspólnotę w przewidywanym przez traktaty terminie do 30 marca 2019.

W razie niedojścia do porozumienia w traktatowym okresie czasu może dojść do zerwania rozmów i tzw. efektu cliff-edge – konieczności oparcia się we wzajemnych relacjach handlowych na opcji WTO – lub do warunkowego przedłużenia okresu negocjacji za zgodą wszystkich państw członkowskich.

  1. Tymczasem w Wielkiej Brytanii…

Brytyjski parlament ma aktywnie nadzorować przebieg Brexitu, a jednocześnie przygotowywać przepisy i ustawy, które zastąpią w Wielkiej Brytanii dotychczas obowiązujące prawo europejskie. Wśród nich najważniejsza będzie Wielka ustawa uchylająca.

Według zapowiedzi minister spraw wewnętrznych latem 2017 pojawią się także propozycje nowej polityki migracyjnej – zasad, które będą obowiązywały osoby, które w przyszłości będą chciały przyjeżdżać do UK. Na początku 2018r. ma pojawić się biała księga w tej sprawie. A ustawa o nowej polityce migracyjnej ma być gotowa przed Brexitem.

Na jesień 2018 lub wiosnę 2019 Szkocja zapowiedziała referendum w sprawie dalszego pozostawiania w unii z Anglią w Zjednoczonym Królestwie.

  1. [z powrotem w Brukseli] Zawierana jest umowa

Jeśli UK i UE wypracują porozumienia w przewidywanym czasie, w październiku 2018r. dojdzie do zawarcia umowy.

  1. Ratyfikacja umowy.

Ze strony UE umowę musi przyjąć Rada Europejska większością kwalifikowaną (20 z 27 państw, przy min. 65 proc. populacji UE). Wcześniej na treść umowy musi zgodzić się Parlament Europejski.

Także po stronie brytyjskiej konieczna będzie ratyfikacja umowy przez parlament na podstawie Ustawy o reformie konstytucyjnej i ładzie administracyjnym z 2010r.

  1. Brexit

Dwa lata po notyfikacji, a więc 30 marca 2019r., Wielką Brytanię przestaną obowiązywać traktaty europejskie. Może do tego dojść wcześniej, jeśli wcześniej wejdzie w życie umowa UK-UE.

Jednocześnie w Wielkiej Brytanii ma w dniu Brexitu wejść w życie Wielka ustawa uchylająca Ustawę o Wspólnotach Europejskich, na mocy której UK stała się członkiem wspólnot w 1972r.

  1. Odwrócenie efektów Brexitu

Traktaty nie przewidują, ale też nie wykluczają, możliwości wycofania notyfikacji o zamiarze wystąpienia z UE po uruchomieniu artykułu 50.

Jeśli po Brexcie Wielka Brytania chciałaby wrócić do UE musi na nowo rozpoczynać negocjacje ze wspólnotą.

42 More posts in Brexit_wiedza category
Recommended for you
Słownik Brexitu

Brexit znaczy Brexit, ale co to jest Brexit? Co się wydarzy i kiedy w związku...